Aby nie nabawić się kontuzji przed zakupem odpowiedniego obuwia powinniśmy przyjrzeć się kliku najważniejszym czynnikom. Pierwszy to podłoże, po którym zamierzamy biegać. Buty, które pozwolą nam ograniczyć negatywny wpływ utwardzonych dróg, powinny być wyposażone w systemy amortyzujące. Chodzi tu głównie o to, by posiadały dobrą stabilizację pięty.

Jeśli biegasz w terenie wybierz buty z grubą podeszwą. Zawsze przy podejmowaniu decyzji o zakupie danego egzemplarza kieruj się stabilizacją stopy. Powyżej bardzo popularny model Nike Air Max 90 i nieśmiertelne Asics’y Gel Galaxy 4 GS.

Tekst: Paula Wojtkowiak

Udostępnij

• Peep toe, czyli buty z odkrytym palcem, ciągle pozostają na topie. Ich funkcjonalność pozostawia wiele do życzenia – z uwagi na to, że wypada nosić je bez rajstop. Latem noga poci się w nich (zazwyczaj są w całości zabudowane poza palcami u stóp), a jesienią nie sprawdzą się przy naszym klimacie.
• Na szczęście buty na koturnie pozostają również z nami. Wygodny obcas to podstawa dobrego samopoczucia – od 2 do 5 cm nie sprawi nam różnicy.
• Co do obuwia sportowego, to warto skusić się na NIKE FREE RUN 2. Rosnąca sprzedaż wywołała falę naśladowczą wśród innych producentów. Słynne kwadraciki spotkamy już nie tylko w kolekcji Nike.
•  Niektórzy dziwią się, jak można nosić zimowe buty latem, ale Polska zaakceptowała to novum i już nie dziwi nas widok kozaczków czy śniegowców przy +20°C.
• Określane mianem eko-butów zamszówki należą do butów coraz częściej wybieranych przez mężczyzn. Dodają naszemu wyglądowi luzu, a do tego prezentują się dużo lepiej od trampek.
• Uroku dodadzą proste wsówki, które kojarzą się nam obecnie już nie tylko z morskim klimatem. Dodam, że mokasyny będą cieszyły się również dużą popularnością.

Tekst: Paula Wojtkowiak
Zdjęcia: fashionlatest.net, nikefrees-australia.net, fashionlatest.net, women-bootsforsale.com, selectism.com, urban-gear.com, theswellclub.com

Udostępnij

Nie możemy pominąć czapki, która jest niekwestionowanym symbolem rastafarianina i towarzyszy mu przez cały dzień. Trzy kolory: czerwony, żółty oraz zielony są ściśle związane z czasami kolonializmu na terenie Etiopii, gdzie czerwień to przelana krew ludzi biorących udział w walkach o wyzwolenie spod jarzma najeźdźcy, żółty to złoto, bogactwa napadniętego lądu oraz zielony oznaczający ziemię, Afrykę. Owe nakrycie głowy jest szerokie, tak by mogło pomieścić sploty włosów w postaci dredów.

Po ubraniu przychodzi czas na śniadanie. Na co może w takim razie pozwolić sobie rastafarianin? Otóż by nie ponosić współodpowiedzialności za śmierć Jah (Rastafarianie tak określają Boga; niektórzy dodają także Jah Rastafari, który występuje jako przedstawiciel wierzeń rasta) powinien zrezygnować z jedzenia mięsa. Zawsze jednak może wysnuć przekonanie, zgodnie z którym, szynka na którą miałby ochotę, pochodzi od szczęśliwego indyka, który poniósł śmierć będącą naturalną koleją rzeczy na tym świecie – tym samym uspokajając własne sumienie.

Przeciętny wyznawca filozofii Rastafari to człowiek 22-letni, który mieszka w domu rodzinnym, bądź wynajmuje mieszkanie.  Druga możliwość dotyczy zwłaszcza tych, którzy nie mogą znieść ciągłych uwag mamy typu “Kiedy ja byłam w twoim wieku…”, korzysta z przyjaznego środowisku środka transportu, by dojechać na uczelnię, gdzie w większości przypadków studiuje pedagogikę oraz medycynę naturalną. Kiedy wraca musi odreagować po ciężkim dniu, gdzie stykał się, jego zdaniem, z samymi owcami, które biernie wszystko akceptują, nie wykazując się przy tym żadną inicjatywą. Do relaksu niezbędna jest muzyka i joint, dlatego rastafarianin włącza reggae, skręca jointa i kładzie się na kanapie. Do jedzenia przygotowuje sobie trzy bułki z nutellą i bananem, bo zawsze chciał sprawdzić jak to właściwie smakuje, rzuca jeszcze okiem na odcinek Simpsonów i zasypia w końcu około godziny pierwszej, słodko jak dziecko, gdzieś między łóżkiem a dywanem, nie zmieniając oczywiście rzeczy na piżamę.

Jak hasła mijają się do rzeczywistości?…

Rastafarianie protestują przeciwko kościołowi, polityce prowadzanej przez kraj, jednostkom przesiąkniętym wpływem mediów, konsumpcją. Jednak sami nie oferują żadnych, alternatywnych rozwiązań. Głoszą hasła o prowadzeniu wspólnego życia międzynarodowego, niesieniu wzajemnej pomocy, lecz gdy przychodzi do przekazania środków do fundacji Ganja na szkołę w Lesotho zmienia się entuzjazm i początkowe zaangażowanie. Krytykują wielkie koncerny, negatywny wpływ globalizacji, przy czym ich samych można spotkać w Mcdonald. Są opozycją wobec rozwoju techniki, bo przecież i bez niej można sobie radzić, przy czym sami nie rozstają się ze swoimi smartfonami. Na rozbieżności można zawsze trafić, wiadomo, że nikt nie jest idealny.

Tekst: Paula Wojtkowiak
Zdjęcia: reggaemusic.pinger.pl electls.blogs.wm.edu, pattaya.blog.onet.pl

Udostępnij

Top
Górna cześć stroju składa się z topu, który u dziewczyn to przeważnie tzw. tank-top, a u chłopaków T-shirt. Bluzki nie są gładkie i zazwyczaj posiadają loga takich firm jak Nike czy Adidas.
Wśród spodni największą popularnością cieszą się baggy (z niskim krokiem), luźne jeansy, bądź spodnie od dresu (ze względu na swoją elastyczność i komfort). Również tutaj nie może zabraknąć oznaczenia marki.

Akcesoria
Wśród akcesoriów największym powodzeniem cieszy się  łańcuch tzw. „bling” (czasami przesadnych rozmiarów), który wymaga zdjęcia na czas tańca. Innym dodatkiem są wszelkiego rodzaju świecidełka pokrywające ubrania, czy przykuwające uwagę ozdoby do włosów. Nieodłącznym elementem pozostają jak zwykle za duże bluzy z kapturem.

Tekst: Paula Wojtkowiak
Zdjęcia: zigoti.com, pl.123rf.com, dipity.com

Udostępnij

NIKE FREE RUN 2 – zobacz na 1but.pl

Tekst: Paula Wojtkowiak

Udostępnij

Tę wersję Nike Air Force 1 charakteryzują skórzane krawędzie stworzone dla czystszej, bardziej efektownej stylistyki. Nakładki na cholewce poprawiają trwałość, a perforacje umożliwiają wentylację, która pomaga w odprowadzaniu wilgoci poprawiając komfort użytkowania.
Zastosowana technologia Nike Air zapewnia lekkość, amortyzację oraz ochronę przed uderzeniami.

Zobacz Nike AIR FORCE 1 MID 07 na 1but.pl

Udostępnij

Dwie dość wysokie warstwy ciemnego, a zarazem niezwykle delikatnego ciasta ze słodką morelową marmoladą pomiędzy oraz dość gruba gładka matowa polewa czekoladowa okrywająca cały tort i trochę bitej śmietany dla ozdoby. Do tego obowiązkowo symboliczna pieczęć odbita oczywiście w czekoladzie – to swojego rodzaju certyfikat oryginalności, ponieważ jedyny oryginalny Tort Sachera można zjeść tylko i wyłącznie w wiedeńskim Hotelu Sacher.

Tort powstał niejako przypadkiem. Pewnego dnia w roku 1832 książęcy kucharz nie stawił się w pracy. W związku z tym pomocnikowi kucharza zlecono odpowiedzialne zadanie: przygotować deser dla księcia Metternicha. Franz Sacher, bo tak nazywał się kucharski adept, zabrał się do pracy i stworzył arcydzieło sztuki cukierniczej, doskonałe w swojej prostocie i równocześnie bardzo bogate w smaku. Tort zyskał uznanie i rozgłos, a potem… zaczęło się cukiernicze piekiełko. Wiedeńczycy mieli sporo uciechy związanej z tzw. „procesami tortowymi”. Otóż syn twórcy czekoladowego przysmaku, Eduard Sacher, założył hotel, któremu nadał własne nazwisko, zaś tort wpisał się na stałe w hotelowe menu pod nazwą Tort Sachera. Jednak konkurencja trzymała rękę na pulsie, a właściwie na czekoladzie i ciasto pojawiło się w asortymencie innej, znanej w Wiedniu, cukierni Demel. Procesy o nazwę ciasta ciągnęły się latami i były opisywane w prasie, jednak w końcu sąd opowiedział się po stronie rodziny Sacherów.

Receptura na przygotowanie tortu jest najściślej strzeżoną tajemnicą hotelowej rodziny, zaś czekoladowe ciasto cieszy się niesłabnąca popularnością zarówno wśród mieszkańców miasta jak i pośród zagranicznych gości.

Tekst: Ania Dąbrowska
Zobacz stronę www autorki
Zdjęcia: outtaherejcp.blogspot.com, sacher.com

Udostępnij

Mówiąc o klasycznym graffiti mamy na myśli układ liter przedstawionych w nietypowy sposób na ścianie w stylu amerykańskim. W tej kategorii możemy rozróżnić podgrupy, gdzie znaki przybiorą rozmaite formy, wzorując się na wildstyles, buble styles lub 3D styles.

Murale są najczęściej twórczością dużego formatu, a niektórzy mówią, że są starszymi braćmi graffiti. Ich wyraz jest na tyle dosłowny, że artyści czasem posługują się nimi w czasie starć na tle politycznym lub religijnym (np. Irlandia Północna, Kraj Basków).

Top-roof
Top-roof  to wszystko to, co znajduje się ponad naszymi głowami, na wysokościach trudno dostępnych, wymagających wspinania się na dachy, podwyższenia etc., tak by umieścić obraz w możliwie najbardziej widocznym punkcie.

Bombing
Granica pomiędzy bombingiem, a graffiti jest bardzo płynna i każdy inaczej ją interpretuje. W uproszczeniu można powiedzieć, że bombing powstaje w krótszym czasie – osoba, która go wykonuje nie ma go zbyt wiele, by dopracować swoje dzieło. Litery składają się najczęściej jedynie z linii konturowej outline.

Stencil
Stencil dla niektórych nie przedstawia żadnej wartości, bo powstaje przy pomocy szablonu i tradycyjnego sprayu i nie wymaga pracy twórczej. Za to projektantów szablonów w wielu przypadkach można śmiało nazwać artystami. O ile wzory mogą powstać przy użyciu komputera, o tyle dalsza obróbka wymaga ręcznego wycięcia szablonu, co w przypadku wielkoformatowych obrazów stanowi duże wyzwanie.

Tag
Tag to sygnatura, która często widnieje pod obrazem lub stanowi odrębną część na ścianie budynku. Na początku lat 70-tych gońce Nowego Yorku rozpowszechnili graffiti poprzez pozostawianie po sobie tagów – imienia, inicjału czy karykatury.

Ostatnio street art staje się komercyjny, a niektórzy artyści wystawiają swoje prace na aukcjach wychodząc z cienia anonimowości. Przeciwnicy uważają, że nie jest to sztuka, a zwolennicy twierdzą, że wyjście z formą na ulicę pozwala dotrzeć do „zwykłego człowieka” i takie właśnie powinno być dzisiejsze oblicze sztuki – każda idea jest mile widziana, a street art ciągle nas zaskakuje.

Tekst: Paula Wojtkowiak
Zdjęcia: flickr.com, frejm.pl, urbanartbomb.com

Udostępnij

Tekst: Paula Wojtkowiak
Zdjęcia: sliceofstyle.com, jewettgallery.wordpress.com, imelda.com.au, reineansichtssache.at, fashionindie.com, brightlightsearch.blogspot.com, wearableartblog.com, nailingjello.wordpress.com, freeartlondon.wordpress.com

Udostępnij

Taniec robi wrażenie przez swój dynamizm, co potwierdza efekt, jaki wywarł występ jednej z uczestniczek programu “You Can Dance” na członkach jury.

Ale jest jeszcze coś, co wpływa na oryginalność dancehall’u. Ubiór, czyli to, co przykuwa naszą uwagę – luźne, fikuśne, a przede wszystkim krótkie stroje u tancerek (zwłaszcza przy shakach – ruchach tanecznych, polegających na trzęsieniu pupą). To ułatwienie dla tancerzy, którzy wykorzystują strój, by w rytm muzyki nadawanej przez selektorów (w dancehallu selektor = DJ) podkreślić swoje ruchy.

Dlaczego właściwie dancehall?

Pojęcie „dancehall” w języku kreolskim (jamajskim) stosowano na określenie sali tanecznej, w której spotykali się przedstawiciele nowego prądu muzycznego. Niektórzy również łączą dancehall z pojęciem  “dancehall queen”, czyli królową dancehallu. Podstawą do tego mogą być coroczne zawody, w których biorą udział kandydatki z całej wyspy, starając się o uzyskanie tytułu najlepszej tancerki dancehall’u.

I tak oczy światowych potęg znów zwracają się ku Jamajce w poszukiwaniu wyznaczników nowych trendów. Po Bobie Marleyu przyszedł czas na dancehall, który zachwyca swoją żywiołowością.

Obecnie do najpopularniejszych przedstawicieli dancehall’u zaliczamy: Sean’a Paul’a i  Shaggiego oraz takie zespoły jak: Jamal, Bass Medium czy Natural Dread Killaz.

Czy dancehall wyjdzie z cienia hiphopu i stanie się popularniejszy? Tak, z całą pewnością, już teraz pojawia się coraz więcej stron internetowych oferujących ubrania dostosowane do image’u tego stylu tanecznego. Najpopularniejsze marki to Yard i Skank, które prześcigają się w swoich projektach, by jak najlepiej podporządkować się wymaganiom młodego pokolenia, które wyznacza trendy. Młodzi fani dancehall’u mają możliwość kreacji własnych bluzek, dzięki czemu marki zyskują nowych odbiorców produktów, ciesząc się przy tym wzrostem popularności. Mówiąc „młodzi” mamy na myśli generację, która przyszła na świat po 1980 roku, bo to oni rozpowszechnili zapoczątkowaną przez rdzennych mieszkańców Jamajki fascynację dancehall’em.

Zwracając uwagę na bluzki nie należy zapominać, że to buty odgrywają najistotniejszą rolę. Od nich zależy czy czujemy się swobodnie. Jednocześnie warto zainwestować w obuwie, które uchroni nas przed wszelkiego rodzaju kontuzjami. Modele, które spełniają takie warunki, a do tego nieźle prezentują się w tańcu to m.in.: Nike Air Troupe Mid  (tu charakterystyczne wycięcie powyżej pięty), Adidas Concord Mid  (rzadko spotykana duża elastyczność w przedniej części buta).

Tekst: Paula Wojtkowiak
Zdjęcia: www.kingstonstyle.com

Udostępnij